خانه » جذب هیئت علمی وزارت علوم » روایتی متفاوت از جذب هیأت علمی در دانشگاه‌های دولتی

روایتی متفاوت از جذب هیأت علمی در دانشگاه‌های دولتی

رئیس مرکز جذب هیات‌ علمی وزارت علوم تأیید کرد که ملاک‌ های دیگری غیر از شرایط عمومی آیین‌ نامه مرکزی جذب هیأت‌ علمی بر گزینش این افراد تأثیر می‌ گذارد.

به گزارش روزنامه فرهیختگان، سال‌هاست که افراد متقاضی جذب در دانشگاه‌ها خبرهایی را در گوشه و کنار رسانه‌ها و محافل خصوصی مبنی‌بر اینکه در انتخاب افراد برای هیات‌علمی شدن در دانشگاه‌ها شایستگی ملاک نیست بلکه منافع شخصی افراد و گروه‌ها باید لحاظ شود، بیان می‌کردند اما تقریبا واکنش‌های خاصی از طرف مسئولان امر به این موضوع نمی‌شد تا اینکه هفته گذشته محمدرضا رضوان‌طلب، رئیس مرکز جذب هیات‌علمی وزارت علوم در گفت‌وگو با «ایسنا» پرده از ماجرای این موضوع برداشت و گفت: «با کمال صراحت می‌گوییم گزارش‌های متعددی از گروه‌ها و دانشکده‌ها به ما می‌رسد که حاکی از وجود تیم‌بندی‌هایی است که بین اساتید وجود دارد و عنصر سیاسی هم در آن دخالت چندانی ندارد، بلکه برخی اساتید صرفا به تبع «منافع شخصی» قضاوت می‌کنند و به کسی برای عضویت در گروه رای می‌دهند که بعدا بتوانند از رای او برای ریاست بر گروه، دانشکده و دانشگاه استفاده یا تحقیقات خود را مشترک و به‌نام آنان ثبت کنند.»

رضوان‌طلب در ادامه این گفت‌وگو بیان کرد: «اعلام برخی شرایط نظیر «دانشجویان متعهد به پژوهشگاه‌ها»، «سابقه همکاری با موسسه یا دانشگاه»، «پذیرش صرفا از اعضای هیات‌مدیره موسسه» یا نمونه‌هایی مثل این «فراخوان» که جهت ارتقا و تبدیل وضعیت اعضای هیات‌علمی موسسه است و سایران مجاز به انتخاب نیستند، ازجمله موارد تخلف در روند جذب فراخوان هیات‌علمی به شمار می‌روند که از سوی برخی دانشگاه‌ها اعلام می‌شوند؛ لذا آنان را از حضور و شرکت در فراخوان این مرحله محروم کردیم.»

«فرهیختگان» طی گزارش‌های میدانی  و گفت‌وگو با برخی اعضای هیات‌علمی دانشگاه‌های بزرگ تهران، جزئیات جذب اساتید دانشگاه را از زبان آنان بازگو می‌کند.

او که در ابتدا خواست نامی از او برده نشود، گفت: «اینکه آقای رضوان‌طلب این موضوع را بیان کرده است جای خوشحالی دارد؛ چراکه آنها به‌عنوان نهاد تصمیم‌گیرنده وضعیت اعضای هیات‌علمی بالاخره این موضوع را که سال‌هاست به ناحق درخصوص اعضای هیات‌علمی روا داشته می‌شود، رسما اعلام کرده‌اند اما باید پرسید وقتی ما مرکز جذب اعضای هیات‌علمی را زیرمجموعه وزارت علوم تعریف می‌کنیم و به‌صورت رسمی هم در رسانه‌ها اعلام می‌شود که تبدیل وضعیت اساتید فقط به‌صورت مرکزی امکان‌پذیر است، چرا این تخلفات رخ می‌دهد؟»

او در ادامه با اشاره به اینکه این مساله در دانشگاه‌های بزرگ بیشتر اتفاق می‌افتد، گفت: «این تخلف در دانشگاه‌های بزرگ آنقدر واضح و علنی رخ می‌دهد که شخص حذف‌شده اعتراض هم می‌کند، اما کسی یا مسئولی پاسخگو نیست، یعنی هرچه دانشگاه بزرگ‌تر و نامدار‌تر باشد امکان انجام تخلف بزرگ‌تر در حوزه جذب اعضای هیات‌علمی وجود دارد؛ به‌طور مثال سال گذشته در دانشگاه… (یکی از دانشگاه‌های بزرگ تهران) اول مصاحبه علمی انجام می‌دادند سپس صلاحیت علمی را چک می‌کردند و این خنده‌دار است آن‌هم برای یکی از دانشگاه‌های بزرگ تهران که افراد برای دانشجوشدن در آن سر و دست می‌شکنند.»

«فرهیختگان» در ادامه با استاد یکی از دانشگاه‌های مطرح کشور تماس گرفت تا با او هم در این زمینه گفت‌وگو کند، اما وی حاضر به صحبت در این زمینه نشد و فقط این نکته را تایید کرد که دانشگاه‌ها برای منافع شخصی جذب هیات‌علمی را آن‌طور که خودشان می‌خواهند، تغییر می‌دهند و متاسفانه افرادی که در دایره آن تیم مصاحبه‌کننده تعریف نشوند، هیچ‌وقت شانسی برای جذب ندارند.

یکی دیگر از اساتید اما درباره موضوع جذب هیات‌علمی دانشگاه‌ها مورد جالبی را برای «فرهیختگان» بیان کرد.

او گفت: «یکی از وزرا در یکی از دانشگاه‌های بزرگ تهران یک دانشکده با هزینه همان وزارتخانه ساخت و آن را تجهیز کرد که بعدا معلوم شد آن وزیر از دانشگاه به‌عنوان هیات‌علمی انتخاب شده است در حالی که بسیاری از اساتید حق‌التدریس آن دانشکده رزومه علمی قوی‌تری داشتند.»

پس از این گفت‌وگو‌ها نوبت به دانشجویانی رسید که در مقطع دکتری فارغ‌التحصیل شده بودند و پس از چند سال کار و فعالیت تحقیقاتی، شرایط جذب هیات‌علمی را داشتند و برای این امر اقدام هم کرده بودند اما با درهای بسته روبه‌رو شده بودند در حالی که به گفته خودشان تعدادی از همکلاسی‌هایشان چون از قبل با یکی از اساتید پروژه‌هایی انجام داده بودند موفق شدند جذب هیات‌علمی شوند.

یکی از دانشجویان دانشگاه غرب کشور در این زمینه به «فرهیختگان» گفت: «واقعیت در موضوع جذب هیات‌علمی‌ها خیلی بیشتر از آن چیزی است که آقای رضوان‌طلب مطرح کرده است، درواقع در این فرآیند دو اتفاق رخ می‌دهد؛ اول اینکه اگر فردی برای جذب مراجعه کند اگر هم‌تیمی یا دانشجوی خودشان باشد و در آینده به درد افراد و گروه بخورد به‌راحتی از فیلتر‌ها عبور می‌کند و قبول می‌شود و درمورد دوم که همکلاسی خودم بود دیدم که چون یک استاد حق‌التدریسی بود تمام ظرفیتش را برای تدریس به‌کار نمی‌برد؛ چراکه در گروه افرادی به‌عنوان هیات‌علمی حضور داشتند که از سطح علمی پایین‌تری برخوردار بودند و اگر می‌خواستند آن استاد حق‌التدریس را به هیات‌علمی تبدیل وضعیت کنند باید سطح علمی پایین‌تر از خودشان باشد چون ممکن است آن فرد دیده شود و دانشجوها بیشتر به سمت این استاد بروند.»

دانشجوی دیگری از یکی از دانشگاه‌های شمال غرب هم در این زمینه گفت: «سال گذشته مصوب شد که از دانشجویان دکتری دانشگاه پذیرش هیات‌علمی صورت نگیرد که ما اعتراض کردیم؛ چراکه این یعنی خود دانشگاه هم به مدرک دکتری که خودش صادر می‌کند، اعتقاد ندارد و چندان برایش نیروسازی مهم نیست. از طرفی الان مشکل اصلی جذب، اطاله امور اداری و روند بسیار طولانی آن است؛ به‌طور مثال پرونده‌های دو، سه سال پیش هنوز به مرحله نهایی نرسیده‌اند این یعنی واقعا بررسی پرونده یک نفر دو، سه سال زمان نیاز دارد؟»

با همه این تفاسیر باید دید که در جذب هیات‌علمی دانشگاه‌ها این رویه غلط اصلاح خواهد شد یا اینکه این دیوار تا ثریا  کج می‌رود؛ اما روز گذشته رضوان‌طلب در گفت‌وگو با «ایسکانیوز» گفته است: «هرجا متوجه شویم گروهی یا دانشگاهی تنها با اعمال شرایط خاص، جذب یک‌سری افراد مشخص را در نظر دارند، قطعا برخورد قانونی خواهیم کرد و آن دانشگاه را از سیستم جذب کنار می‌گذاریم.»

همچنین ببینید

ایین نامه بازنشستگی هیات علمی

عدم دخالت دیدگاه سیاسی افراد در جذب هیات علمی دانشگاه ها

رئیس مرکز جذب وزارت علوم اعلام کرد: دیدگاه های سیاسی افراد در جذب متقاضیان جذب …

۶ دیدگاه

  1. متاسفانه دانشگاههای مهم توجهی به رزومه نداشته و کسانی که به زور دکترای رشته را گرفته اند و هیچ سابقه علمی و مقاله معتبر ندارند صرفا بخاطر تایید مدیر گروه جذب می کنند.

  2. بنده تمام مراحل جذب شدن به عنوان هیات علمی را طی کرذم اما در نهایت مرکز جذب اعضای هیات علمی به دلیل آنکه بنده فارغ التحیل دانشگاه آزاد هستم از این اتفاق جلوگیری کردند. این یعنی نوعی جدید از تبعیض(تا به حال تبعیض نژادی، قومی، مذهبی و… را داشتیم اما تبعیض محل تحصیل جدید است).

    • از شنیدن ماجرای شما متاسف شدم. بده هم کارشناسی و ارشد خود را در دانشگاه آزاد گذرانده ام. ترس این را دارم که ماجرای شما بر سر من هم تکرار شود. آیا راهی برای این مشکل هست یا باید خون دل بخوریم؟
      با سپاس

    • سلام. آقای برغمدی. به نظر بنده دانشگاه های دولتی آنقدر ظرفیت دارد که اگر کسی توان علمی داشته باشد در آن قبول شود و فارغ التحصل شود

  3. کاملا درست است. من و دوستانم تقریبا اکثر دانشگاه های کشور را برای مصاحبه رفتیم. با رزومه عالی.ولی چیزی که بارها دیدیم و شنیدیم موضوع بندبازی های اکثرا غیرسیاسی و منفعت طلبانه اساتید دولتی بود.
    استاد یک دانشگاه در رشته ادبیات گفته بود ما کسی را می گیریم که دانشجو بماند! یعنی رقیب نشود، زیردست بماند!
    دانشگاهی دیگر گفته بود رزومه مهم نیست همکاری فرد با ما مهم است، مخصوصا در چاپ مقاله و مسائل دیگر.
    این موضوع آنچنان زشت و بی مزه شده که شدیدا نیاز به رسیدگی جدی دارد.

  4. در پاسخ به پاراگراف دوم از آخر باید عرض کنم که اتفاقا درستش اینه که از دانشجویان دکتری دانشگاه پذیرش هیات‌علمی صورت نگیرد چون همه اساتید اونجا افراد خودشون رو میشناسن و احیانا باهم مقاله و طرج تحقیقاتی دارن و این یعنی دقیقا همون اتفاقی که در پذیرش دکتری دانشگاههای دولتی اتفاق میفته.به افرادی که مال دانشگاه خودشون هست و میشناسن امتیاز مصاحبه بالا میدن و به بقیه صفر تا آشناهای خودشون قبول شن.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *